عبدالعلي معصومي

رويــــــارويــــــيِ
خــمـيــنــي
و
مجــــاهـــــدين  

 قسمت اول  قسمت دوم  

---

جنبش ملّي مجاهدين

 

23بهمن ـ اطلاعيه شماره يك «جنبش ملي مجاهدين»: «جنبش ملي مجاهدين بدينوسيله ضمن اعلام موجوديّت خود, بهمنزلة ارگان سياسي مجاهدين, از كليه طرفداران مجاهدين خلق ايران در سراسر كشور دعوت ميكند كه در آستانه پيروزيهاي قاطع جنبش انقلابي خلق قهرمان ايران, با تشكّل هرچه بيشتر در صفوف مجاهدين, به پاسداري از دستاوردهاي انقلاب و استمرار ضدامپرياليستي آن بپردازند... نكتة بسيار مهم و حياتي كه در اين لحظات تاريخي در پيش روي ماست, مساٌلة حفظ اين آزاديِ گرانبهاست كه ارّابة خونين آن از ميان دهها هزار شهيد گلگون كفنِ خلق عبور كرده است...» (مجموعه اعلاميهها و موضعگيريهاي سياسي مجاهدين خلق ايران, جلد اول, از تاريخ 21ديماه57 تا 18تيرماه58, چاپ اول, 22بهمن 1358, ص26).

«... دفتر مركزي جنبش ملي مجاهدين، بلافاصله, محل مراجعهٌ توده‌هاي وسيع مردم, به‌خصوص دانشجويان، روشنفكران، جوانان و زنان شد. هر روز هزاران نفر به اين دفاتر و به‌خصوص به‌دفتر مركزي جنبش ملي مجاهدين در دانشكدهٌ علوم دانشگاه تهران مراجعه مي‌كردند، براي اين‌كه به عضويت آن درآيند و با مجاهدين همكاري كنند. در ساير نقاط كشور هم دفاتر جنبش ملي مجاهدين تشكيل شد. پس از گذشت چند هفته، تقريباً هيچ شهري در ايران نبود كه جنبش ملي مجاهدين در آن دفتر نداشته باشد؛ از كوچكترين شهرها تا بسياري از بخشها و حتي در بسياري از روستاها، هواداران و اعضاي مجاهدين، در قالب جنبش ملي مجاهدين سازمان پيدا كرده بودند.

 اين تشكّل، از حمايت گسترده و وسيعي در بين مردم برخوردار شد. علاوه بر جوانها و كساني كه امكان و توانايي و ظرفيت عضويت در مجاهدين را داشتند، در بسياري از خانواده‌ها، حتي پدران و مادران سالخورده هم به همكاري فعّال با اين جنبش پرداختند و كمكهاي مالي و امكاناتي مي‌كردند. ما شاهد بوديم خانواده‌ها و زنان و مردان مُسِني كه با امكانات محدود خودشان به جنبش ملي مجاهدين مراجعه كرده و آنها را در اختيار مجاهدين مي‌گذاشتند، شمار مادراني كه غذاي روزانهٌ پِرسُنل جنبش مجاهدين را تأمين مي‌كردند كم نبود. هر روز يكي از آنها با محبتي مادرانه از منزلش براي 100 نفر 200 نفر غذا مي‌آورد, يا مثلاً, امكانات زندگي، از ميز و صندلي تا لوازم‌التّحرير و كتاب و تا انواع و اقسام امكانات به سمت دفاتر جنبش ملي مجاهدين سرازير مي‌شد. به اين ترتيب, مجاهدين كه سالها در زندانها به‌سر برده و زندگي مخفي داشتند تا شعلهٌ‌ انقلاب ضدسلطنتي را برافروزند، مي‌ديدند كه اين شعله با سرنگوني رژيم شاه و در جريان قيام مردم در سراسر ايران برافروخته شده و در پرتو آن، آرمانهاي انقلاب، ترقيخواهي و آزاديخواهي در سراسر ايران فروزان شده بود. اين تهديدي بود كه خميني از همان روزهاي اول پس از سرنگوني رژيم شاه و قبل از اين‌كه دولتش سركار بيايد و حاكم شود، آن را احساس مي‌كرد» (30خرداد به روايت شاهدان, خرداد 1377, ص19, به نقل از محمد محدّثين).

سياست سازمان مجا هدين

سردار موسي خياباني در ديماه سال1360 ـ اندكي پيش از شهادتش‌‌ـ در نواري كه بعدها به‌نام «صداي سردار» معروف شد، موقعيت مجاهدين و رژيم خميني را, پس از پيروزي انقلاب چنين توضيح مي‌دهد: «... با توجه به مجموعهٌ شناخت هايي كه ما از ماهيّت و بافت رژيم داشتيم و براساس ماهيت و هويّت ويژهٌ خودمان و موقعيت سازمان در فرداي انقلاب، خط ما اين بود كه تا آن‌جا كه ممكن و مقدور است ضمن يك حركت و مبارزهٌ مسالمت‌آميز، سازمان، هدفها، آرمانها و برنامه‌هاي خود را به ميان مردم را ارتقا داد ه و با گسترش و تحكيم موقعيت سازمان، اساسي‌ترين كمبودي كه انقلاب داشت، يعني فقدان يك سازمان انقلابيِ سراسريِ توده‌يي را برطرف نماييم و دستاوردهاي انقلاب را حفظ و از انحراف مسير آن جلوگيري كنيم. ما بايد اين خط را با استفاده از فرصتهاي پيش‌آمدهٌ پس از سقوط شاه، يعني با استفاده, ‌حتّي‌, از آخرين ذرّه‌هاي به‌اصطلاح دموكراسيِ نيم‌بند و لرزانِ موجود در جامعه، پيش مي‌برديم و بسيار روشن است كه اين خط، با توجه به تضادي كه بين ما و ارتجاع وجود داشت، خودبه‌خود مستلزم افشاي ارتجاع و ماهيت عقب‌ماندهٌ آن و ناتوانيش در حل مسائل جامعه نيز بود و در ادامهٌ آن، نيز مي‌بايست تعارض و برخورد قهرآميز را هم پيش‌بيني كرد و براي آن آماده شد...» (نشريهٌ مجاهد شمارهٌ129، 11آذر1360).

24بهمن ـ كيهان: ديروز مهندس بازرگان, نخست وزير, شماري از وزيران خود را انتخاب كرد: مهندس هاشم صبّاغيان, معاون نخست وزير در امور انتقال قدرت؛ دكتر ابراهيم يزدي, معاون نخست وزير در امور انقلاب؛ مهندس عباس اميرانتظام: سرپرست نخست وزيري.

ـ كيهان ـ «سرلشكر محمدولي قَره ني, رئيس ستاد ارتش, كه به دستور مهندس مهدي بازرگان به اين سِمت برگزيده شد, امروز پس از استقرار در محل ستاد ارتش در چهار راه قصر, خطاب به افرادي كه در اتاقش حضور داشتند, گفت: ”ما اينك در ارتش وارث يك ارتش ازهم پاشيده هستيم كه اسمش بود ارتش شاهنشاهي كه مدّعي بودند مجهّزترين ارتشهاي دنياست. شايد هم از جهت تجهيزات و اسلحه و مهمّات اينطور بود, امّا, آنچه را كه اين ارتش لازم داشت, ايمان و وجدان و آرمان بود كه فاقد آن بود؛ ارتشي داشتيم كه به جاي حفظ تماميّت ارضي و دفاع از مردم, به صورت يك ارتش شخصي درآمده بود... همين ارتش را كه آنهمه ادّعا داشت, يك مشت جوان بي سلاح و گروهي با سلاحهايي اندك, تسخير كردند, زيرا اين جوانها ايمان داشتند ولي ارتش ايمان نداشت... بدون شك در ارتش فعلي تصفية اساسي و كلي صورت خواهد گرفت و ايدئولوژي جديدي جانشين ايدئولوژي قبلي ميشود...»

25بهمن ـ كيهان اسامي چند وزير ديگر «دولت انقلابي» را اعلام كرد: دكتر سنجابي, وزير خارجه؛ دكتر كاظم سامي, وزير بهداري و بهزيستي؛ احمد صدر حاج سيدجوادي: وزير كشور؛ داريوش فروهر: وزير كار؛ مهندس علي اكبر معينفر: وزير مشاور در امور سازمان برنامه و بودجه؛ دكتر اسدالله مبشّري: وزير دادگستري.

26بهمن ـ خميني طي سخناني در اجتماع بازرگانان و اصناف و پيشهوران گفت: «... شما ملت عظيم... قيام كرديد؛ زحمت كشيديد, خون داديد, جوان داديد و شرّ ظلم را از سر خودتان كوتاه كرديد... الآن قدم ثاني است كه شما بايد برداريد و آن قدم سازندگي است؛ قدمي است كه در اين قدم بايد همه شركت نمايند و ايران خراب را آباد كنند... الآن كه قواي انتظامي ملحق شد به ملت اسلام و در پناه اسلام واقع شد, به قواي ارتشي و چه شهرباني و چه ژاندارمري و چه ساير قوايي كه ملحق شده به ملت و در پناه اسلام واقع شدند, احدي از مردم حق تعرّض به آنها را ندارد؛ تعرّض به آنها, تعرّض به دولت اسلامي است؛ تعرّض به دولت اسلامي تعرّض به خداست... اسلحه هايي كه در دست مردم است بايد به كميته برگردد... اعتصابات از روز شنبه (28بهمن), بايد شكسته شود... شكستن اعتصاب در خدمت مردم است... مردم بروند مشغول كارشان بشوند... قواي شهرباني بايد برگردند به محل خودشان... در امان هستند و كسي حق ندارد به آنها تعرّض كند؛ قواي نيروي هوايي, همافرها, همة اينها, تمام ارتش و قواي انتظامي, ژاندارمري همه برگردند به محل خودشان و مردم پشتيبان آنها باشند... نظم را هم شما و هم قواي انتظامي با هم, برادرانه, حفظ كنيد...» (كيهان, 27بهمن 1357).

27بهمن ـ كيهان: «همدستان شاه سابق تيرباران شدند». «اولين گروه اعدامشدگان (در نيمهشب ديشب ـ 26بهمن): ارتشبد نعمتالله نصيري, رئيس پيشين ساواك؛ سرلشكر منوچهر خسروداد, فرمانده پيشين هوانيروز؛ سرلشكر رضا ناجي, فرمانده نظامي پيشين اصفهان؛ سپهبد مهدي رحيمي: رئيس شهرباني و فرماندار نظامي پيشين تهران. در اطلاعية «دادگاه انقلابي» جرم اعدام شدگان, «شكنجه و كشتار مردم و خيانت بهكشور» اعلام شد.

28بهمن ـ كيهان ـ عنوان اصلي صفحة اول: «21جنايتكار ديگر به اعدام محكوم شدند». «اعضاي دادگاه انقلاب عبارت بودند از 3قاضي دادگستري, دكتر ابراهيم يزدي, از اعضاي شوراي انقلاب و يك نماينده مخصوص امام». «اسامي چندتن از محكومشدگان عبارتند از: مهندس منصور روحاني (وزير اسبق آب و برق و كشاورزي)؛ منوچهر آزمون (وزير كار در كابينه آموزگار و سخنگوي دولت در كابينه شريف امامي)؛ غلامرضا نيكپي (شهردار پيشين تهران)؛ سالار جاف (نماينده مجلس كه شهر پاوه را محاصره كرد و دهها نفر را كشت)؛ سپهبد عبدالله خواجه نوري (دادستان دادرسي ارتش)؛ سپهبد نادر جهانباني (دبير كل شوراي ورزش ايران)؛ محمود جعفريان (معاون راديو تلويزيون, مدير عامل خبرگزاري پارس و قائم مقام دبير كل حزب رستاخيز), سپهيد امير حسين ربيعي (فرمانده سابق نيروي هوايي)؛ عبدالعظيم وَليان (استاندار خراسان)؛ سپهبد اميرهوشنگ اَمجدي (سرپرست پيشين بنگاه جنگلها, كه 18سال پيش بازنشسته شد)؛ سپهبد جعفرقلي صدري (رئيس پيشين شهرباني كل كشور) و...»

ـ كيهان: «ديروز (28بهمن) دهها هزارتن از گروههاي مختلف مردم, به ويژه دانشجويان, در يك راهپيمايي آرام از دانشگاه صنعتي به محل اقامت امام رفتند و خواستار تشكيل ارتش خلقي شدند». راهپيمايان اين پلاكاردها را حمل ميكردند: «ارتش ملي ايران تيمسار نميخواهد ـ تعقيب و بركناري فرماندهان مزدور, اولين خواست ماست ـ راديو و تلويزيونِ با سانسور نميخواهيم ـ سانسور انديشه ها مغاير آزادي است...»

ـ كيهان: از سوي «رئيس ستاد كل ارتش ملي ايران» اين انتصابها صورت گرفت: «دريادار سرتيپ احمد مدني, فرمانده نيروي دريايي ملي ايران؛ سرهنگ ستاد ناصر مجلّلي, رئيس شهرباني كل كشور (وي در زمان مصدق رئيس شهرباني شيراز بود)؛ سرهنگ ستاد عزّت الله ممتاز, رئيس جديد ژاندارمري كل (وي محافظ مرحوم دكتر مصدق بود و پس از 28مرداد32, مدتي زنداني شد و پس از آزادي سِمَت رسمي دولتي نداشت).

 

اعلام موجوديت «حزب جمهوري ايران»

 

29بهمن ـ كيهان: «حزب جمهوري اسلامي» با انتشار بيانيه يي اعلام موجوديت كرد. در اين بيانيه اعضاي مؤسّس آن عبارتند از: سيدمحمد بهشتي, اكبر هاشمي رفسنجاني, سيدعلي خامنهاي, سيدعبدالكريم موسوي اردبيلي و محمدجواد باهنر. بخشي از بيانيه «حزب جمهوري اسلامي»: «... ايجاد تشكيلاتي نيرومند و ساماندادن به نيروهاي فعّال و ايجاد انسجام و انضباطي آهنين است كه ميتواند حركت انقلابي ملت را به درستي تداوم بخشد و جنبش را از خطر انهدام و دستاوردهاي آن را از خطر غارت دشمن مصون بدارد... ما... ساماندادن به نيروهاي پراكندة جنبش را فريضهيي بزرگ و اسلامي ميدانيم و ... هيچ مسئوليت و تكليفي را براي خودمان از اين فوريتر نميدانيم... با اين تشخيص و اين تحليل, تاٌسيس حزب جمهوري اسلامي را ... از سوي رهبر جنبش, امام خميني, اعلام ميكنيم و همة كساني را كه در اين باور و اين انگيزه و اين هدفها با ما شريكاند, به همكاري فراميخوانيم...»

ـ صادق قطب زاده, سرپرست راديو ـ تلويزيون ملي ايران, در گفتگو با روزنامة كيهان اعلام كرد: «... ما در ابتداي كار اعلاميه هاي تمام گروهها را خوانديم ولي حالا تصميم گرفته ايم كه از امروز (چهارشنبه 25بهمن) از هيج گروهي اعلاميه نخوانيم (اين شامل سازمان مجاهدين خلق ايران هم كه داراي ايدئولوژي اسلامي است, ميشود), به علت اين كه اينجا بيان انقلاب اسلامي است و از اين جهت امام خميني اهميت خاصي براي آن قائل است. به جاي آنها, پيامهاي امام خميني ...و اخبار ستاد فرماندهي پخش خواهد شد.... تلويزيون در اختيار صاحبان ايدئولوژيهاي گوناگون قرار داده نميشود. گوينده از او پرسيد: چرا سرود ”اي ايران“ را كم پخش ميكنيد؟ قطب زاده گفت: زيرا, به نظر من, سرود ”اي ايران“ يك سرود فاشيستي است كه در زمان رضاخان تهيه شده و رضاخاني است...»

ـ آيت الله طالقاني در يك مصاحبة مطبوعاتي با حضور مطبوعات داخلي و خارجي اعلام كرد: «... اگر ميل من باشد يك پاسبان را در راٌس شهرباني ميگذارم... همة گروههاي اجتماعي حق دارند سرپرست خود را انتخاب كنند... سلاحها نبايد از دسترس چريكها دور شود...»( كيهان, 30بهمن 1358).

30بهمن ـ كيهان: ظهر امروز, اين «پيام مهم» از سوي «امام خميني» خطاب به مردم انتشار يافت: «... بايد تمام اقشار, به هر اسمي كه هستند, در تحت پرچم اسلامي به فعاليت خود ادامه دهند و در غيراينصورت, قيام عليه حكومت انقلابي اسلامي است كه جزاي آن در قانون اساسي اسلام معلوم است...»

ـ كيهان: روز گذشته به دستور تيمسار قرهني«65 فرمانده ارتش بازنشسته شدند. شامل 5ارتشبد, 44 سپهبد, 3 سرلشكر و 13سرتيپ. از جمله: سپهبد نادر جهانباني, ارتشبد قره باغي, ارتشبد غلامرضا اَزهاري, ارتشبد حسين فردوست, سپهبد ناصر مقدم و...»

 

اسفند 1357

اول اسفند ـ كيهان: اعضاي «كانون نويسندگان ايران» با خميني ديدار كردند. در اين ديدار باقر پرهام, به نمايندگي از سوي كانون, ضمن تبريك پيروزي ملت ايران, از اختناق دورة شاه سخن گفت و فشاري كه بر نويسندگان و اهل قلم وارد ميآمد. خميني در پاسخ به سخنان او, خطاب به اعضاي كانون گفت: «... آقايان, شما نويسندگان الآن تكليف بزرگي بهعهدهتان است. پيشتر قلم شما را شكستند, الآن قلم شما باز است, لكن, استفاده از قلم در راه آزادي ملت و در راه تعاليم اسلامي بكنيد. اين ملت كه ميبينيد تمامشان زير بيرق اسلام است كه وحدت پيداكردند... ما از الآن بايد مستقل باشيم؛ نه طرف راست و نه طرف چپ, بلكه, همه تحت لِواي (=پرچم) اسلام مستقل... با اسلام آشتي بكنيد... بدانيد كه اسلام همه چيز را دارد. از وقتي كه ازدواج بين مرد و زن انجام ميشود تا وقتي كه توي قبر ميرود, آثار دارد؛ اَحكام دارد؛ دستور دارد...»

ـ كيهان: «در ساعت دو و چهل و چهار دقيقه صبح امروز, به حكم دادگاه انقلاب, چهار فرمانده ارتش بر بام يك خانه قديمي در قلب تهران, تيرباران شدند: سرتيپ حسين همدانيان, رئيس سابق ساواك كرمانشاه؛ سرلشكر پرويز امين افشار, فرمانده سابق پادگان فرح آباد (افسريه)؛ سرتيپ نعمت الله معتمدي, فرمانده نظامي سابق قزوين؛ سرتيپ منوچهر ملك, معاون فرمانداري نظامي قزوين».

ـ كيهان: سازمان چريكهاي فدايي خلق اعلام كرد كه روز پنجشنبه سوم اسفند, از خيابان بلوار (كشاورز), تا محل اقامت «امام خميني» راهپيمايي خواهند كرد.

2اسفند ـ كيهان: «دفتر تبليغات امام خميني, ديشب طي اطلاعيه يي دربارة راهپيمايي فردا (پنجشنبه سوم اسفند) اعلام كرد: ... راهپيماييِ اعلام شده براي روز پنجشنبه سوم اسفند 57, از طرف كمونيستهاست و شركت خواهران و برادران مسلمان در آن جايز نيست و امام اين افراد را به حضور نخواهد پذيرفت...»

ـ كيهان: پس از اطلاعية «دفتر تبليغات امام خميني», سازمان چريكهاي فدايي خلق طي اطلاعيه يي اعلام كرد: «... نظر به عدم استقبال خلاف انتظاري كه از اقدام و ابتكار فدائيان براي تحكيم صفوف متحد خلق و اعلام همبستگي از جانب كميتة تبليغات انقلاب اسلامي به عمل آمده است... و نظر به اين كه راهپيمايي پنجشنبه ميتوانست مانع جريان عادي امور تلقّي شود, هم ميهنان را به شركت در اجتماعي كه روز جمعه چهارم اسفندماه , ساعت 10صبح در دانشگاه تهران تشكيل ميشود, دعوت مينمايد...»

 

نخستين مرزبنديِ مجاهدين با خميني

2اسفند ـ سازمان مجاهدين خلق ايران در پيامي به مناسبت سالگشت شهادت سرگرد محبّي اعلام كرد: «اينك استبداد رخت بربسته است, امّا, تا انحلال ارتش ضدّخلقي و برپايي ارتشي مردمي, اين پيروزي از خطر شكست محفوظ نيست. زيرا چنان كه برادران ارتشي به خوبي ميدانند سيستم حاكم بر اين ارتش, سيستمي ضدخلقي و درجهت منافع امپرياليسم است, اين است كه برادران آگاه ارتشي اين روزها با اعتراضات مداوم خود, خواهان برپايي ارتشي مردمي هستند كه از ارتشيان و نيروهاي مبارز و از مردم جان بركف تشكيل شود؛ فرماندهان آنها, نه از طريق انتصاب بلكه به وسيلة انتخابات بايد برگزيده شوند, زيرا نيروهاي ارتشي بيش از هركس ديگر وفاداران بهرژيم استبداد و عناصر صادق را در ميان نيروهاي مسلّح از يكديگر بازمي شناسند. از اين رو, سازمان مجاهدين خلق ايران همراه با سربازان و افسران انقلابي معتقد است تا انحلال كامل ارتش و برپايي ارتشي مردم, پيروزي ما كامل نيست و هر آن در خطر نابودي است...» (مجموعة اعلاميه ها... سازمان مجاهدين خلق, جلد اول. ص35).

ـ كيهان: داريوش فروهر, وزير كار دولت بازرگان, ديروز (اول اسفند) در مهاباد مذاكراتي را با نمايندگان مردم كردستان انجام داد. آنها در اين مذاكرات, «بر همبستگي خود با انقلاب ملت ايران به رهبري امام خميني تاٌكيد كردند و اعلام داشتند: خلق كرد تنها خواهان حق تعيين سرنوشت در چارچوب كشور ايران است و هر نوع اتّهام تجزيه طلبي را به كلي تكذيب ميكند». دكتر قاسملو, يكي از رهبران حزب دموكرات كردستان, در تماسي با كيهان گفت: «... ما خود را ايراني ميدانيم و هر حقوقي كه مطالبه ميكنيم در چارچوب جمهوري دموكراتيك اسلامي ايران است. ما مانند همة هموطنان خود دربرابر هر نوع تجاوزي ميجنگيم...»

4اسفند ـ مراسم تشيتع پيكر مجاهد شهيد محمدرضا طلوع شريفي, از زندانيان دورة شاه و از اعضاي سازمان مجاهدين كه روز گذشته «در يك سانحه در حين رساندن امكانات بهسنگرهاي مجاهدين در اكيپ تداركات... در جاده پارك وي» بهشهادت رسيده بود, از ستاد جنبش مجاهدين بهطرف دانشگاه تهران برگزارشد. مسعود رجوي, از جانب مجاهدين, در اين مراسم سخن گفت و ديدگاهها و مواضع مجاهدين را دربارهٌ مُبرمترين مسائل روز اعلام كرد: «... انقلاب ما ناقص و ناتمام و رو بهافول خواهد بود مگر اين‌كه:

‌ـ‌ هيچ‌گونه تضييق نظامي و سياسي براي انقلابيون اصيل و جان‌بركف كه از قديم مي‌جنگيده‌اند، به‌وجود نيايد؛

‌ـ‌ انتصابات تا سرحد امكان و به‌خصوص در سطح كادرهاي رهبري‌كننده با نظر شوراهاي مردمي صورت گيرد. به اين ترتيب, عموم طبقات و قشرهاي خلق, چه در ارتش و چه در دانشگاهها و چه در كارخانه‌ها و ادارات, در حيات سياسي و اقتصادي مردم سهيم مي‌گردند و با جان و دل در احيا و بازسازي و محافظت از آن كوشش مي‌كنند» (روزنامهٌ كيهان ـ 6اسفند1357).

مسعود رجوي با اين سخنراني، مرزبنديهاي مجاهدين با حاكميت جديد را اعلام كرد و فهماند كه بين برداشتهاي مجاهدين و خميني از اسلام، تضادهاي آشكاري موجود است. مهدي ابريشمچي در اين زمينه ميگويد: «سخنراني 4اسفند57 برادرمان مسعود، سنگ‌بناي رابطهٌ مجاهدين، يا بهتر است بگويم جنبش آزاديخواهانهٌ مردم ايران، با خميني بود. نكتهٌ خيلي مهم اين بود كه اين موضعگيري واقعاً مخالف انتظار اكثريت مردم بود، بهاين دليل كه اين موضعگيري درست در روزهايي انجام گرفت كه خميني در اوج محبوبيت بي‌بديل روزهاي اول حاكميت خود بود. رژيم شاه ساقط شده بود و مردم تصوير خميني را در ماه مي‌ديدند. در آن شرايط، مسعود از نقاط تضاد و افتراق ما با خميني صحبت كرد و از اين‌كه بايد بر چه اصولي پافشاري شود‌ و چه چيزهايي نبايد كنار گذاشته شود. در كانون مسائل، مسألهٌ آزاديها بود. يعني مُبرمترين مسألهٌ انقلاب ايران كه تا امروز هم، چنان‌كه مي‌بينيم، مسألهٌ جنبش است و اتفاقاً خط مجاهدين را از تمام خطهاي ديگر جدا كرده، امروز هم شوراي ملي مقاومت روي همين خط پايه‌گذاري شده است. مخاطب مشخّص اين سخنراني خميني بود؛ كسي كه بر ‌سر كار بود. درواقع, بهخميني گوشزد مي‌شد كه نبايد زير آن‌چه كه در مورد مسألهٌ آزاديها در پاريس قول دادي بزني! و نبايد ذرّه‌يي بهمسألهٌ آزاديها, كه مردم به‌خاطرش انقلاب كردند، خَش وارد شود...» (30خرداد بهروايت شاهدان, خرداد 1377, ص21).

 

 

برای تهیه این کتاب میتوانید با این ایمیل تماس بگیرید

massoumifr@yahoo.fr