پويان انصاری

Pouyan49@yahoo.se

      دروغ چرا؟ تا قبر آ آ آ ...... !

 

       برحسب عادت، سايت ها را مُرور مي کردم که در سايت شهروند، نوشته ی               خانم ليلي پورزند در باره ی کنفرانس حقوق بشر در ايران،توجهم را جلب کرد از آنجا که خود من پيش از آن مطلبي با نام " آب از سر چشمه گل آلود است" در اين باره نوشته بودم مقاله ی اين خانم را به دقت خواندم . هر چه بيشتر خواندم بيشتر مُتاسف شدم.

     نوشته ی  خانم پورزند در نشريه ی شهروند شماره ٩٤٧ بتاريخ ٢٧ آذرماه،   آن چنان دور از حقيقت بود که مرا به شدت ناراحت کرد. ناراحت شدم به خاطر اين که چگونه اين حانم ِبه قول خودشان وکيل مدافع مردم و مدافع حقوق بشر، از آشفته بازار سياست و پريشان احوالي ايرانيان در خارج کشور سوء استفاده مي کنند و با يک عکس زيبا  از خودشان، دروغي چنين زشت را تحويل مردم مي دهند...

ناراحت شدم به خاطر اين که چرا ما نيروهای فعال سياسي، به اين مسائل که کم کم بيخ پيدا مي کند و به صورت حقيقت جلوه گر مي شود بي اعتناء هستيم.
چرا اين همه نيروها در دنيای خيالي، در اتاق های پالتاک، مشغول تلف کردن زندگي خود هستند. و به اين گونه آدمها که ناگهان از جايي سبز مي شوند، مجال مي دهند تا تفکرات راست گرايانه خود را به خورد مردم بدهند و آرمان های مردم را زير ضرب ببرند. ناراحت شدم که چرا بايد به جای برخورد با اين مسائل جدی و جلوگيری از اين دروغها، بي توجه از کنار اين فرصت طلبان مي گذرند.

 بيشتر فعالان سياسي، اجتماعي و فعالان حقوق بشر که در سوئد به ويژه در استکهلم زندگي مي کنند از فضاحت اين کنفرانس آگاهند و مي دانند که چگونه مردم با آقای نعمت احمدی برخورد منطقي و اصولي کردند. اما حالا چرا خانم ليلي پورزند  خيال مي کنند هنوز تکنولوژی آنقدر پيشرفت نکرده که همه ی جهان بدانند که در استکهلم چه گذشت که اين طور حقيقت را وارونه جلوه مي دهند . ايشان مي نويسند:

 

« سخنرانان از سراسر دنيا جهت شركت در اين سلسله كنفرانس ها به شهر استكهلم آمده بودند. قرار بر اين بود كه گفتارها در دو شهر سوئد (استكهلم و گوتنبرگ)، پايتخت دانمارك (كپنهاك) و پاريس طي دو هفته پياپي انجام شود.
مهمانان عبارت بودند از:
دكتر نعمت احمدي، حقوقدان و وكيل دعاوي از ايران، ايشان وكالت پرونده هاي چندين زنداني دگرانديش را به عهده داشته و چندين بار خود وي توسط نهادهاي دولتي احضار و محاكمه شده و چندين بار نيز به حبس محكوم شده است.»

 

خانم ليلي پورزند، چنان با آب و تاب از القاب وکيل،دکتر و مهندس در مُعرفي شرکت کنندگان در کنفرانس ، استفاده مي کنند که گويا اين عناوين به سخنان سخنرانان حقانيت مي دهد و ثابت مي کند که اين ها مبارزان حقوق بشر ند و در اين بازار شلوغ، حاتم طايي مي شوند و يک دکترای افتخاری هم به                  آقای خانبابا تهراني اعطا مي کنند!

خانم ليلي پورزند، با اشاره به گذشته پُر افتخار دکتر نعمت احمدی به نوعي قبول مي کنند که جمهوری اسلامي خودی ها را هم بي مُزد نمي گذارد و آنها  را هم مورد عطوفت اسلامي قرار مي دهد. خوبست ايشان و همنظرانشان که اصلاح طلبي و رفراندُم را تبليغ مي کنند به فکر مردم در بند ايران هم باشند که ٢٦ سال است غير خودی هستند و ٢٦ سال است که برای به دست آوردن کمترين حقوق انساني خود، توسط نهادهای دولتي احضار و در زير چکمه های حزب الله، مجروح يا کُشته مي شوند.

چون آقاي نعمت احمدی چند بار احضار شدند و يا به حبس محکوم شدند دال بر آزادی خواهي ايشان است!؟
ايشان که فرمودند در ايران فقط ٧٠ زنداني دگرانديش وجود دارد و زندان قصر هم به پارک تبديل شده است و زنداني ها در پارک قدم مي زنند و با تلفن دستي با خانواده خود صحبت مي کنند.  اين آقای نعمت احمدی مدافع حقوق بشر شماخانم وکيل مدافع حقوق بشر است؟!  وای به وقتي که بگندد نمک.
برای آن دسته از خوانندگان اين مقاله که حقيقت را نمي دانند و گزارش اين کنفرانس را فقط يک جانبه خوانده اند بايد بگويم، بر عکس اين نوشته ی جعلي، سخنراني نعمت احمدی با چنان واکنشي در ميان نمايند گان مجلس سوئد و نيروهای آزاديخواه روبرو شد که دعوت کنندگان به اين کنفرانس از جمله اتحاديه سراسری " به قول خانم پورزند" مُحترم! به دفاع از خود پرداخت. سخنراني ايشان مثل  پُتک بر سر همه ی شرکت کنندگان در جلسه فرود آمد  غير از خانم پورزند " گويا " ! ، نمايندگان پارلمان سوئد را که بهتر از ايشان و فرستادگانشان، از وضعيت حقوق بشر در ايران  اطلاع دارند به اعتراض واداشت.
جو اين کنفرانس آنچنان منفي و مُتشنج بود که دعوت کنندگان، ضمن دفاع از خود  در راديو های محلي استکهلم،  بقيه برنامه های آقای احمدی را مُنحل اعلام  کردند.
حال چگونه خانم پورزند علاوه بر کتمان واقعيت، به به و چهچه مي کنند " خدا " ی ايشان مي داند!
چه خوب شد که ديگران  هم در سالن بودند و ايشان در آنجا تنها نبودند و گرنه چه چيزها که در وصف اين کنفرانس نمي نوشتند.
مي توان حقوق دان بود و اينهمه راحت چشم بر روی واقعيت ها بست؟
بدبختي در اين جاست که آقای دکتر نعمت احمدی بر خلاف نظر خانم پورزند، هنگام برخورد با نظر مُخالفانشان در راديو ی رنگارنگ " راديو ی محلي استکهلم" با شهامت گفتند: تعجب مي کنم که شما چرا از من شناخت نداريد؟ من در سايت خودم سه ماه پيش در باره ی آقای رفسنجاني نوشتم. شما نشناخته مرا دعوت کرديد. آقای رفسنجاني مرد توانمند و شريفي است برای ايران زحمت کشيده است.

 "من خودم يک کرماني هستم که اجازه ی ورود به کرمان را ندارم ولي مي گويم که آقای رفسنجاني بايد رئيس جمهور ايران شوند تا ايران را از اين فلاکت نجات دهند."

چرا خانم ليلي پورزند، اصرار دارند آدمي را که از خودش و گذشته اش و نوع نگاه ارتجاعي اش خجالت نمي کشد بلکه آنرا تبليغ مي کند ، يک انسان مبارز، کُتک خورده! و مدافع حقوق بشر بسازند؟
 خانم پورزند که گويا در پارلمان سوئد فقط حضور فيزيکي داشتند کاش فرصت پيدا کنند و لااقل به سخنان  آقای نعمت احمدی در کنفرانس از طريق راديو سراسری سوئد " پژواک" گوش دهند و از اين به بعد با گوش و هوش و احساسات مردم بازی نکنند.
معلوم نيست چرا وقتي خود صاحب ِ ، نظر آقای نعمت احمدی اصرار دارد که  از حکومت اسلامي دفاع کند، خانم پورزند پايشان را در يک کفش کردند  که با نوشتن يک مطلب دور از واقعيت، ايشان را يک مبارز آزاديخواه مُعرفي کنند.

 

سخنراني آقای نعمت احمدی در راديو "پژواک"  

http://www.sr.se/rs/red/grupp/per/sounds/pejvak5.ram

 

                                                                                                        دسامبر ٢٠٠٤