اتحاد " فیلمسازان معترض" و " بینندگان معترض"

 

گزارش "رادیو ایرآوا" از دومین جشنواره سینمای معترض ایران در تبعید

روز شنبه 9 اکتبر 2004 شهر اتاوا میزبان دومین جشنواره سینمای معترض ایران در تبعید بود . این جشنواره در سالن کتابخانه مرکزی این شهر واقع در شماره 120 خیابان متکلف  برگزار شد. این جشنواره نوپا به همت چند تن از فیلمسازان و کارگردانان در تبعید، پس از اولین برنامه موفق خود در شهر تورنتو، اینبار به اتاوا آمد تا شهروندان پایتخت کانادا و هموطنان مقیم خارج کشور  را با فعالیتهای فیلمسازان در تبعید آشنا سازد. برپایی این جشنواره، که با مشکلات زیادی روبرو است علاوه بر بازگویی شرایط واقعی امروز ایران، در واقع اعتراضی است به فیلمهای گلخانه ای و اخیرا انتقادی! رژیم و نمایش آنان در جشنواره های ریز و درشت کشورهای مختلف در وارونه جلوه دادن علل وضعیت ناهنجار سیاسی- اقتصادی- اجتماعی کشور. این جشنواره برای نشان دادن روی دیگر سکه شرایط اجتماعی ایران، که رژیم با تلاش بسیار سعی در پنهان نمودن آن دارد، فعالیت خود را از تورنتوی کانادا  در تاریخ 30 خرداد (20 ژوئن) سال جاری آغاز کرده است و پس از اتاوا راهی اروپا می باشد.

در جشنواره روز شنبه پنج فیلم از هنرمندان در تبعید از جمله:

 

...

 -  مستندهای اتوپیا ( زنان تن فروش) و اپیتپ ( زنان جنگ زده) ساخته آقای مسلم منصوری و تیهه کنندگی خانم لیلا قبادی

همچنین کلیپی از آقای مسلم منصوری که بر روی ترانه " سیاه پوشها" با صدای ابی ساخته شده نیز نمایش داده شد.

- درختی که به خاطر می آورد کار آقای مسعود رئوف. (کارگردان به دلیل مسافرت در این جشنواره حضور نداشت)

- چند نمای ساده از آقای یوسف اکرمی و تهیه کنندگی آقای بهمن کیباخی و

- ...چشم در مقابل چشم...(سینمایی) اثر آقای منصور قدرخواه، به نمایش گذاشته شد

 

 

علی اصغر بهروزیان(نویسنده و مترجم)

 

آقای علی بهروزیان یکی از دست اندرکاران جشنواره سینمای معترض ایران در تبعید و مجری برنامه در سخنان آغازین خود شرکت کنندگان را به یک دقیقه سکوت به احترام یاد به خون نشستگان راه آزادی دعوت کرد. وی  سپس گفت: فیلمسازانی که در این فستیوال با کارهای آنها آشنا خواهید شد در واقع هنرمندان بسیار متعهدی هستند که در خارج از کشور کارهای با ارزشی ساخته و می سازند که امروز بخشی از آن را شاهد خواهید بود. اولین فیلم نمایشی، فیلم کوتاهی از شادروان سهراب شهید ثالث  که در تبعید درگذشت، بود.

 

لیلا قبادی تهیه کننده دو فیلم مستند زنان تن فروش و زنان جنگ زده پس از پخش دو مستند مسلم منصوری به معرفی کارهای  او پرداخت و گفت:

 

 

لیلا قبادی (تهیه کننده)

 

  اوضاع اقتصادی بعد از جنگ متاسفانه یک سری از زنان کشور ما را به این سمت( تن فروشی) کشانده بود ولی همانطور که می دانید الآن داستان عوض شده و این کار تبدیل به یک تجارت شده که سران جمهوری اسلامی هم در این تجارت نقش عمده ای دارند. این فیلمها در شرایطی بسیار سخت 5 سال پیش در ایران ساخته شدند. مسلم  منصوری در ایران بصورت زیرزمینی هشت فیلم را در آن شرایط ساخت که شاهد دو تای آنها بودید. فیلم دیگر منصوری که محاکمه نام دارد در فستیوالهای بسیاری نمایش داده شده از جمله فستیوال تریبیکای نیویورک که برنده جایزه اول  بهترین فیلم مستند شد و اخیرا هم در فستیوال مسکو برنده شده است. دو مستندی که ملاحظه کردید بر خلاف نظر ما با استقبال بسیاری روبرو شده و در بسیاری از فستیوالهای اروپایی به نمایش در آمده است.

  

 

مسلم منصوری

 

مسلم منصوری نیز طی سخنان کوتاهی گفت:

 به نظر من در شرایط فعلی که تمام امکانات موجود به دلالی و تجارت ختم می شود و کارهای هنری هم به ابزار حکومتی تبدیل شده و اکثر هنرمندان نیز تبدیل به کارمند دولت و حقوق بگیر دولت تبدیل شده اند و تمام مراکزی که هم بنوعی دست در کارهای هنری دارند، کارشان با یک شرکت تجارتی- فرش فروشی یا کمپانی مواد غذایی، چندان فرقی ندارد،  حضور در چنین برنامه ای و یک چنین فستیوالی بسیار مهم می باشد که در وحله اول  نشان دهنده موجودیت چنین موضوعی است به عنوان یک هنر اعتراضی.

 وی در مورد کارهای جدید خود گفت:

 از جمله فیلمهایی که در ایران بطور زیرزمینی در حال ساخت می باشند، در مورد معضل خودکشی و خودسوزی بخصوص در بین جوانان هستند که در ایران آمار بسیار بالایی دارند. وی افزود:  چند ماه پیش هفته نامه بشیر، اعلام کرد، در عرض 9 ماه، تنها در استان گلستان، بیش از هزار نفر دست به خودکشی و خودسوزی زده اند...

 

یوسف اکرمی کارگردان فیلم چند نمای ساده  گفت: من خیلی خوشحالم از اینکه ما با سینمایی در افتاده ایم  که جمهوری اسلامی در ایران هزینه خیلی زیادی را صرف آن می کند و هدف ما هم همین بود که فیلمهای اعتراضی را مشخص کنیم.

 وی در جواب به سوال رادیو ایرآوا مبنی بر هدف ساخت فیلم چند نمای ساده و چرا نمایش فیلمهای اعتراضی مهم است و این فیلمها چه تاثیراتی در جامعه ایرانی و غیر ایرانی خارج از کشور دارد، پاسخ داد:

 

 

یوسف اکرمی

 

این فیلم در واقع آنچیزی که بعنوان نقض حقوق بشر توسط آیت الله ها در ایران انجام گرفت را مطرح می کند. من و دوستان دیگر،  بنیان گذاران سینمای "معترض ایران" هستیم. سینمای اعتراضی که اعلام موجودیت کرده است و علیه سینمای رسمی جمهوری اسلامی است.  این فیلمها ننگی که رژیم از نظر اجتماعی در ایران  بوجود می آورد ، از قبیل فحشایی که رژیم در ایران به آن دامن می زند و در فیلمهای مسلم منصوری به خوبی دیده می شود یا درفیلم منصور قدرخواه که با سیستم شکنجه در ایران آشنا می شویم و یا فیلم مسعود رئوف و ... را افشا می کند. من فکر می کنم بینندگانی که به عنوان" بینندگان معترض"، اینجا این فیلمها را می بینند، به هزاران نفر دیگر منتقل می کنند و این تاثیر خودش را خواهد گذاشت.

 

از منصور قدرخواه پرسیدیم با توجه به اینکه رژیم همیشه فعالیتهای مخالفان جدی  خود را زیر نظر دارد و برای جذب آنان و ایجاد تفرقه در بین آنان از هر شیوه ای استفاده می کند، آیا عکس العملی از رژیم نسبت به برگزاری این فستیوال دیده شده است؟ وی گفت:

 

 

 

منصور قدرخواه

 

بله. خیلی زیاد. حساسیت رژیم خیلی بالاست.  رژیم سعی دارد بین فیلمسازانی که دارای تفکرات مختلفی هستند،تفرقه بیاندازد. اما خوشبختانه ما همچون جریانات سیاسی وارد این باطلاق نخواهیم شد و جواب آنها را با پیگیری مستمر و ادامه جشنواره در شهرهای مختلف جهان خواهیم داد. ما شاید در نظر اول خیلی کوچک باشیم اما ما مثل سر یک سوزن عمل میکنیم که شاید دیده نشود ولی در عمل بادکنک هایی که رژیم و حامیانش در آن دمیده اند و بزرگشان کرده اند را می ترکانیم، چون همانطور که میدانید رژیم  با استفاده از بودجه های کلان از فرهنگ و هنر و بخصوص سينما برای تثبيت خود بعنوان ابزاری موثر سوء استفاده کرده و همچنين عکس العملها و فعاليتهای زيادی در همين رابطه برای مقابله با جشنواره سينمای معترض ميکند.  ما میخواهیم بدنیا نشان بدهیم که آن سینمایی که کار اصلیش ترویج افسانه استحاله و رفورم پذیری رژیم است و فقط برای توجیح همکاریها و بند و بستهای طرفهای خارجی است حرف مردم ایران را نمی زند .

 وقتی پرسیدیم با امکانات محدود چطور میتوانید به مبارزه با رژیم بپردازید گفت: 

تعداد ما کم است ولی کیفیت و محتوای کار ما مهم است. امکاناتمان در مقایسه با رژیم بسیار کم میباشد، اما به  کمیت اهمیت نمیدهیم.  ما حرف مردممان را میخواهیم با کمک بینندگانمان بزنیم. مطمئنا به دلیل کارهایمان در درازمدت آن کمیت را هم بدست خواهیم آورد و توده های مردم جلب کسانی خواهند شد که آثارشان آئینه زندگی آنهاست و نه وسیله ای برای ادامه حاکمیت ظالم. به امید روزی که آثارمان بخاطر شرایط تغییر یافته در کشورمان و نابودی رژیم از شادی و لبخند و ارتقا ارزشهای زندگی  و شور و حیات مملو گردد.

 

در پایان برنامه، فیلمسازان از بینندگان معترض که با شرکت خود در این جشنواره، حمایت خود را ازهنرمندانی

که هنر را تنها برای هنر نمی خواهند ابراز داشتند، تشکر کرده  و از اینکه روزی را به جشنواره سینمای معترض ایران در تبعید اختصاص داده بودند قدردانی نمودند.

از آنجا که فیلم، ابزاری است تاثیرگذار، نمایش مستمر فیلمهای اعتراضی، می تواند بینندگان معترض را در فضایی سیاسی- فرهنگی گرد آورده وپژواک صدای آزادیخواهی آنان باشد.

منتظر فعالیتهای بیشتر این هنرمندان متعهد وهمچنین پیوستن هنرمندان دیگری که بدنبال مکانی مردمی و مستقل برای ارائه کارهای هنری خود می باشند، هستیم.

دست اندرکاران این جشنواره بر آنند تا توطئه های رژیم در زمینه فرهنگی را رسوا کرده و آنرا به یک امر مبارزاتی در سطح گسترده جهانی تبدیل کنند. آنچه برجستگی و ویژگی خاص در این حرکت فرهنگی- مبارزاتی دارد اینست که بر خلاف فستیوالهای دیگر، آنها مایلند در اتحاد با بینندگان معترض به برگزاری این مراسم بپردازند و با پشتیبانی آنان،  کشور به کشور و قاره به قاره چهره رژیم را در ابعاد گسترده افشاء کنند.

 برنامه بعدی  جشنواره سینمای معترض ایران در تبعید روز 24 اکتبر 2004 در برلین برگزار خواهد شد.

 

رادیو ایرآوا

18 مهر 1383

9 اکتبر 2004

radioirava@yahoo.com

 

برنامه های زنده رادیو ایرآوا هر یکشنبه شب از ساعت 10:30 تا 11:30 بوقت شرق آمریکا( 7-8 بامداد ایران) از سایت اینترنتی:  http://chuo.fm/realaudio_en.html    قابل شنیدن است.